نغمه‌های عاشورایی

تویی آن غرقه به خونی که بزرگ شهدایی
تو عزیز دل زهرا تو حسین خون خدایی

سرت از پیکر پاکت که لب تشنه بریده
بدنت را که به خاک سیه ای کشته کشیده

به لب آب روان کشته لب تشنه که دیده
چه بود جرم و گناهت که مزمل به دمایی

تن عریان تو خونین به زمین در بر زینب
شده دریاچه خون غرقه گل عنبر زینب

نبود بی تو دگر تاب و توان یاور زینب
چه کند خواهر افسرده به هنگام جدایی

به برت خفته به خون قاسم و عبدالله و جعفر
به دم تیغ جفا کشته تو دیدی علی اکبر

«این سینه گرم داغ سکوت است، بشنوید
این شرح ماتم ملکوت است، بشنوید
 
روح القدس مدد کن و قفل زبان گشا
قفل زبان بسته ام از آسمان گشا

ماه محرم است فقط اشک، محرم است
با خیمه های تشنه فقط مشک، محرم است

هان ای قلم بشور و بشوران، سبو بگیر
می خواهی از عطش بنویسی، وضو بگیر

فکری به حال زار من تشنه کام کن
دست مرا بگیر و به ساقی سلام کن

ساقی سلام خرد و خرابیم... جرعه ای
ساقی سلام تشنه ء آبیم... جرعه ای

ساقی سلام بر تو و بر چشم مست تو
ساقی سلام بر تو و بر هر دو دست تو

«از عطر لحظه های تو پیداست ای امام
رازی نهفته است در این حج ناتمام

پایان این سفر به کجا می رسد مگر
ای آفتاب! پلک دلم می پرد مدام

دیشب دو غنچه آمده بودند سوی او
با اشک خیره ماند به لبخند هر کدام

فرمود روز وصل رسیده است، مادرم
فردا مرا دوباره صدا می زند به نام

ای مادر! ای تبسم دریای بی نشان
ای آفتاب! ای پدر مهربان سلام

ای عشق سربلند! چه کردی که مهر و ماه
می ایستد مقابل نامت به احترام

می شد به سرفرازی بر نیزه فکر کرد
وقتی نماز آینه ها پر شد از قیام