دیالوگ‌های ماندگار

قلی خان دزد بود؛ خان نبود. لابد تو هم اسمشو شنفتی. وقتی سن و سال تو بود، به خودش گفت تا آخر عمرم ببینم می تونم تنهایی هزار تا قافله رو لخت کنم؟ با همین یه حرف پا جونش وایساد و هزار تا قافله رو لخت کرد. آخر عمری پشت دستشو داغ زد و به خودش گفت هزار تات تموم شد. حالا ببینم عرضه اش رو داری تنهایی یه قافله رو سالم برسونی مقصد؟ نشد؛ نشد؛ نتونست و مشغول ذمه* خودش شد. تقاص از این بدتر؟

- روزی، روزگاری - امراله احمدجو

«صعود به اورست دو ماه طول می کشه؛ اما سقوط فقط ۱۲ ثانیه.»

- میوه ممنوعه

«ساکنان دریا پس از مدتی دیگر صدای امواج را نمی‌شنوند؛ چه تلخ است روایت غم بار عادت …»

- پرویز پرستویی / سیزده ۵۹ / کارگردان: سامان سالور

«باید اعتراف کنم من نیز گاه به آسمان نگاه کرده ام؛
دزدانه؛
در چشم ستارگان؛
نه به تمامیشان؛
تنها به آنها
که شبیه ترند به چشمان تو ...»

گاهی به آسمان نگاه کن / کارگردان: کمال تبریزی